Sługa Boża
Stanisława Leszczyńska
(1896-1974)
Stanisława Leszczyńska urodziła się w Łodzi dnia 8 maja 1896 roku. Ochrzczona została w kościele parafialnym pw. Wniebowzięcia NMP. Jej rodzice Jan i Henryka Zambrzyccy mieszkali na Bałutach, przy ul. Żurawiej 7. Ojciec Stanisławy nie miał stałego miejsca pracy. Trudnił się pracami stolarskimi, które wykonywał w domu. Kiedy Stanisława była jeszcze dzieckiem, ojciec jej został powołany do wojska rosyjskiego na 5 lat i przebywał w Turkiestanie. Matka, Henryka, pracowała po 12 godzin dziennie w fabryce Poznańskiego. Mimo niełatwych warunków Stanisława dość wcześnie rozpoczęła edukację szkolną. Najpierw w wieku 7 lat uczyła się prywatnie, a dwa lata później zaczęła uczęszczać do prywatnego progimnazjum Wacława Maciejewskiego w Łodzi.
W 1908 roku cała rodzina wyjechała w celach zarobkowych do Brazylii, gdzie w Rio de Janeiro przebywała bliska krewna ze strony matki Stanisławy. Do Łodzi wrócili po zaledwie 2 latach, a Stanisława ponownie podjęła przerwaną naukę w progimnazjum. Ukończyła je przed rokiem 1914.
Wraz z rozpoczęciem I wojny światowej ojciec Stanisławy Leszczyńskiej został ponownie powołany do wojska, a sama Stanisława pracowała w Komitecie Niesienia Pomocy Biednym. Był to bardzo trudny okres dla Stanisławy, jej dwóch młodszych braci i ich matki.
Dnia 17 października 1916 roku Stanisława zawarła małżeństwo z Bronisławem Leszczyńskim, który był z zawodu drukarzem. W 1917 roku przyszedł na świat ich syn Bronisław, a dwa lata później córka Sylwia. W 1922 roku, po ukończeniu szkoły z wyróżnieniem, Stanisława podjęła pracę jako położna. Kontynuowała ją przez 40 lat. „Swoją pracę zawodową bardzo kochała i zachwycała się każdym nowo narodzonym dzieckiem. Opowiadała nam o dzidziusiach z uśmiechem.” – zanotowała jej córka Sylwia. W 1922 roku przyszedł na świat syn Stanisław, a w rok później najmłodszy syn Henryk.
Wraz z II wojną światową nadeszły ciężkie czasy dla rodziny Leszczyńskich. W związku z włączeniem ul. Żurawiej do getta, przeprowadzili się na ul. Wspólną 3. Leszczyńscy wydatnie pomagali Żydom w getcie (żywność, fałszywe dokumenty). Stało się to powodem aresztowania Stanisławy oraz jej dzieci: Sylwii, Stanisława i Henryka przez gestapo. Mężowi i najstarszemu synowi Bronisławowi udało się zbiec. Mąż Stanisławy, nie dożył końca wojny, zginął w Powstaniu Warszawskim.
17. kwietnia 1943 roku po przesłuchaniach w siedzibie gestapo Stanisława wraz z córką Sylwią zostały przewiezione do obozu koncentracyjnego w Oświęcimiu, gdzie otrzymały numery obozowe 41335 (matka) i 41336 (córka). W czasie rewizji udało się Leszczyńskiej zachować zaświadczenie uprawniające ją do wykonywania zawodu położnej, dzięki temu została mianowana położną obozową.
To właśnie ona odpowiedziała obozowemu lekarzowi w esesmańskim mundurze dr. Mengele, gdy ten kazał jej zabijać nowo narodzone dzieci: „Nie, nigdy. Nie wolno zabijać dzieci!” Za każdym razem, gdy przyjmowała na świat dziecko, które potem starała się za wszelka cenę ocalić, swoim czynem odpowiadała hitlerowskim zbrodniarzom – „Nie, nigdy!”. Całą gehennę obozu Leszczyńska opisała po latach we wstrząsającym „Raporcie położnej z Oświęcimia„. Swoją funkcję w obozie pełniła do 26 stycznia 1945 roku, kiedy to obóz został wyzwolony. Teren obozu opuściła wraz z córką 2 lutego 1945 roku. Pierwsze swoje kroki skierowała do kościoła w Oświęcimiu, gdzie przyjęła sakramenty święte.
Po szczęśliwym powrocie synów, Stanisława zamieszkała w Łodzi przy ul. Zgierskiej 99 i podjęła pracę położnej. Każdy poród, który odbierała był omodlony, do modlitwy zachęcała również rodzącą matkę.
27 stycznia 1970 roku w Warszawie miało miejsce spotkanie Stanisławy Leszczyńskiej z matkami oświęcimskimi i dziećmi urodzonymi w obozie.
W 1973 roku pogorszył się stan zdrowia Stanisławy Leszczyńskiej. Podczas choroby codziennie przyjmowała Komunię Świętą, co łagodziło jej cierpienia. Zmarła 11 marca 1974 roku. Pogrzeb odbył się na cmentarzu św. Rocha na Radogoszczu w Łodzi. W setną rocznicę urodzin Stanisławy Leszczyńskiej (rok 1996) jej doczesne szczątki zostały przeniesione z cmentarza do kościoła Wniebowzięcia NMP, w którym kiedyś została ochrzczona.
Serdecznie zapraszamy do udziału w Eucharystii sprawowanej w naszym kościele 11. dnia każdego miesiąca w intencji beatyfikacji Sługi Bożej Stanisławy Leszczyńskiej.
Zapraszamy do prywatnej modlitwy przy grobie Służebnicy Bożej Stanisławy Leszczyńskiej w krypcie naszego kościoła każdego dnia od godz. 8.00 do godz. 18.00.
Drodzy Parafianie, sympatycy naszej parafii, goście i czciciele Służebnicy Bożej Stanisławy Leszczyńskiej!
Wspólnie z kardynałem Konrad zachęcamy do sięgnięcia po wyjątkową książkę „Nie, nigdy! Nie wolno zabijać dzieci.” autorstwa Stanisławy Leszczyńskiej.
Publikację można nabyć w Parafii Wniebowzięcia NMP w Łodzi. Jest to książka-cegiełka, dlatego nie ma ustalonej ceny. Niech złożona ofiara stanie się wyrazem naszego wsparcia dla szerzenia kultu Stanisławy Leszczyńskiej.
Serdecznie zachęcamy do jej nabycia — dla siebie i dla bliskich, jako cennego świadectwa wiary, odwagi i obrony życia.
Można także wpłacać ofiary na konto parafialne: PKO 40 1020 3352 0000 1202 0093 9876, z dopiskiem „na rozwój kultu Stanisławy Leszczyńskiej, naszej parafianki„.
Za każdy dar serdecznie dziękujemy i obiecujemy modlitwę każdego 11 dnia miesiąca o godz. 8.00 przy grobie Stanisławy Leszczyńskiej.
ks. Krzysztof Helik, proboszcz
Link do filmu o Stanisławie Leszczyńskiej na Facebooku
Piosenka o Stanisławie Leszczyńskiej
Film – Prawdziwa historia, pamiętamy:
